• Wstęp
  • Tworzenie tabeli
  • Definicja tabeli
  • Insert danych
  • Odczyt danych
  • Aktualizacja danych
  • Usuwanie danych
  • Usuwanie tabel
• Alternatywne podejście
• Podsumowanie
• Referencje

Wstęp

Ten artykulik będzie nieco krótszy niżeli pozostałe, a to z tego względu, że w teorii nad ETS'em w Elixirze nie ma nadmiernie co się rozpisywać.

W Elixirze, ETS (:ets) to biblioteka, której pełna nazwa brzmi Erlang Term Storage i służy ona jako pewna forma wbudowanego w język cache'u (naprawdę wydajnego cache'u).

W :ets można tworzyć tabele, które potrafią przechowywać spore ilości danych i umożliwiać ich procesowanie.

Tworzenie tabeli

Tabele w ETS tworzymy z pomocą :ets.new/2, która wymaga nazwy (:atom) i listy opcji definiujących właściwości tabeli.

W Naszym przypadku dodatkowo użyjemy :named_table:

table = :ets.new(:table, [:set, :protected, :named_table])

Definicja tabeli

Możliwe parametry konfiguracji wyglądają tak:

• :set Domyślne ustawienie, gdzie każdy klucz jest unikalny.
• :ordered_set Jak powyższe, ale elementy są posortowane.
• :bag Zezwolenie na duplikaty kluczy, ale z innymi wartościami.
• :duplicate_bag Możliwość zduplikowanych kluczy i wartości.
• :public Każdy proces może wykonywać odczyt i zapis.
• :protected Każdy proces może czytać, tylko właściciel może zapisywać.
• :private Tylko proces, który jest włascicielem, może dokonywać odczyt/zapis.
• :named_table Dzięki tej opcji zyskujemy dostęp to tabeli po jej nazwie, zamiast referencji (zmiennej).

Insert danych

Insert wykonujemy z pomocą funkcji :ets.insert/2, w której przekazujemy referencje do tabeli oraz krotkę (ang. tuple), która oczywiście reprezentuje rekord.

Insert powinien Nam zwrócić true:

:ets.insert(:table, {:key1, "value1"})

Odczyt danych

By odczytać danych używamy :ets.lookup/2, gdzie wskazujemy tabelę oraz klucz:

:ets.lookup(:table, :key1)

Zwrotnie powinnyśmy otrzymać wynik: [key1: "value1"].

Aktualizacja danych

ETS nie posiada funkcji update per se. Tak więc by zaktualizować dane, musimy wykonać insert istniejącego już klucza:

:ets.insert(:table, {:key1, "new_val"})

:ets.lookup(:table, :key1)

Wartość oczywiście powinna teraz nosić nazwę new_val.

Usuwanie danych

Dane usuwamy z pomocą :ets.delete/2, gdzie wskazujemy tożsamo jak w poprzednich przykładach tabelę oraz klucz:

:ets.delete(:table, :key1)

:ets.lookup(:table, :key1)

Usuwanie tabel

Całe tabele usuwamy z pomocą także delete, ale z arnością /1:

:ets.delete(:table)

Alternatywne podejście

Jak już wspomniałem tabele możemy tworzyć w taki sposób, że odwołujemy się do nich :atom'em, ale możemy też to zrobić przy pomocy zmiennej:

my_table = :ets.new(:table, [:set, :public])

:ets.insert(my_table, {:foo, "bar"})

:ets.lookup(my_table, :foo)

Tu wedle uznania, obydwie formy są poprawne (choć ja preferuję tabele imienne).

Podsumowanie

ETS jest idealnym narzędziem dla scenariuszy, w których potrzebujemy procesować duże wolumeny danych w cache'u na potrzeby Naszej aplikacji lub wykonywać tak zwany state management.

Oczywiście należy pamiętać, że jest to procesowanie w pamięci i w razie potrzeby należy sięgnąć po :dts'a.

Należy także mieć na uwadze, że ETS ograniczony jest pamięcią samej maszyny wirtualnej BEAM VM, oraz, że tabele nie są synchronizowane między procesami, więc sami musimy zadbać o poprawną obsługę danych.

Referencje

• Elixir v17.2